முதல் பக்கத்தின் முந்தைய பக்கம் - நூறாவது பதிவு...!!

உங்களுக்கும் எனக்கும்

பொருந்தாத எழுத்தெல்லாம்  

இரைந்து கிடக்கிறது 

காதலாக ... நட்பாக ....

நூறாவது பதிவில், முதல் பதிவின் முந்தைய பக்கத்தை பதித்து பார்க்கிறேன் இங்கே...

ஆட்களும் அறியாது, ஆங்கிலமும் தெரியாது,கணினியும் புரியாது தளம் காண களம் இறங்கி மேளம் கொட்டியதில் பிறந்ததுதான் இந்த 'தம்பி'.

எனது இணைய கூட்டின் ஒவ்வொரு இழையிடமும் எம்மொழியில் கேட்டாலும் தமிழ் மொழியில் சொல்லும் பிளாக்கர் நண்பன் பாசித் பெயரை. அப்துல் பாசித் என்ற அந்த அடக்க உருவத்தின் தமிழ் வழி வழிகாட்டல் பதிவுகள் இல்லையெனில் முதல் எழுத்தே முற்றுப்புள்ளியாக முடிந்திருக்கும்இந்த தம்பிக்கு.

அப்துல் பாசித் 

கட்டிய கூட்டில் கலவி செய்ய இயலாமல் கலவரம் செய்தது தமிழ் மொழி தட்டச்சு.கவுரவ நாயகனாய் அதற்கும் விடை தந்தது கற்போம் தளத்தின் தமிழில் டைப் செய்வது எப்படி என்ற பதிவு. நம்புங்கள் என்னை விட மேற்படிப்பு படித்து ஆங்கிலம் கதைக்கும் பலருக்கு தமிழில் எழுத வழிகாட்டுகிறேன் கற்போம் தளத்தின் இந்தப்பதிவின் மூலம் மூலம்.
அந்த ஒல்லிப்பிச்சான் கற்போம் பிரபு கிருஷ்ணா காட்டிய வெளிச்சத்தில்தான் இன்று  ரௌத்திரம் பழகுகிறான் இந்த தம்பி.

'கன்னி'ப்பதிவு என்பதாலோ என்னவோ முதல் பதிவில் கை குலுக்கி  இந்த தம்பியின்  கைப்பிடித்து நடந்து,  கை காட்டி திருத்தி , கை கொடுத்து அறிமுகங்கள் செய்து ,கை தட்டி பாராட்டி என தம்பியின் பயணத்தில் இன்றும் இறக்'கை'யாக இருக்கும் திடங்கொண்டு போராடும்  சீனுவின் கை என்பது கையல்ல...தம்பியின் பலமாகும்.

சீனு 

முகவரி கொடுத்த இந்த மூவரையும்  பதிவுகளாகத்தான் அறிவேன். அதன் பின் சென்னையின் ரோட்டோரக்கடையில் ஒன்றாக இட்லி சாப்பிடும் அளவுக்கு இணைத்தது இணையம் என்பதால்தான் இணையம் என்று பெயர் வைத்தார்களோ என்னவோ?

அடுத்தடுத்த பதிவுகளில் இஸ்லாமிய நண்பர்கள் இறை வணக்கத்தோடு நெகிழ்ந்த வேளையில்தான் முதன்முதலில் இந்த ஊடகத்தின் பலம் உறைக்க ஆரம்பித்தது. உறங்கிக்கிடந்த உணர்வுகள் விழித்துக்கொண்டு எல்லை முதல் கருவறை வரை வரைந்த போதெல்லாம் உள் மனசு பறையடிக்கும் வேலைக்கு ஆபத்தென்று... அப்பாவி ஆன்மாக்களின் அன்றாட வாழ்வியலை விட அது ஒன்றும் அத்தனை ஆபத்தல்ல என்கிறது மறு மனசு.

கணேஷ் பாலா வாத்யார்,முத்தரசண்ணே,விக்கியண்ணே,ஆபிசர் அண்ணே, வாத்தி ராஜா,கரைசேரா அலை அரசன்,ஸ்கூல் பையன்,ப்ளேடு கார்த்தி,தமிழ்வாசி ,ராம்குமார் ,கோவை ஆவி ,சசி மோகன்,ஹாரி,இலியாஸ்,அப்துல் பாசித்,பிரபு கிருஸ்ணா,ரூபக்,துரை,வெற்றிவேல்,ஜானி,ராஜியக்கா,அமுதாக்கா,தென்றல் சசிகலாக்கவும் பசங்களும்,அகிலாக்கா,எழிலக்கா,ஏஞ்சலின் அக்கா
 மற்றும் பல நட்புகள் எழுத்து தாண்டி அலை பேசியில் சொந்தம் பாராட்டும் பாக்கியம்தான் நான் கேளாமல், இல்லாத கடவுள் கொடுத்த இணைய வரம்.

இணைய உலகின் சண்டக்கோழி கிராமத்து கருவாச்சி எனது ஊர் என்றும்,எனது தங்கை என்றும் குடும்பப்பாட்டு பாட வைத்ததும் இந்த இணையம்தான்.

ஒருமுறை கடன் குறித்து ஸ்டேட்டஸ் இட்டபொழுது போனில் அழைத்து பண உதவி செய்ய தயாரான வாத்தி ராஜாவும்,  புத்தகங்கள்  வாங்கியனுப்பி காசு பற்றி பேசாமல் மணிக்கணக்கில் அலைபேசியில்  ஊர்ப்பேச்சு பேசும் அரசனும் இனிய உதாரணங்கள் இந்த நட்புக்கு.

தனிமையான தருணங்களிலும்,கவலையான கணங்களிலும் என்னை ஆறுதல் செய்யும் இந்த இணைய வழி நட்புகள் வழியாக நான் உலகின் எங்கிருந்தாலும் சொந்த வீட்டில் சுளுக்கெடுக்கும் இன்பத்தை அனுபவிக்க கிடைத்தது பாக்கியமே.

இந்த வருட பதிவர் சந்திப்பில் கலந்து கொள்ள மனைவிக்கும் மகனுக்கும் விடுமுறை கிடைத்து,டிக்கெட்டும் எடுத்து  நான் மட்டும் கிளம்ப இயலாத சூழ்நிலை.. மன்னிக்கவும்.அடுத்த வருடம் சந்திப்போம் என உறுதியாக நம்புகிறேன்.

இதனையெல்லாம் தாண்டி பதிவராக இல்லாமல் ஒரு வாசகராக  தொலைபேசியில் அழைத்து பாராட்டியும், நலம் விசாரித்தும் ஆச்சரியப்படுத்தும் தியாகு என்ற நண்பரை குறிப்பிடாமல் முழுமையாகாது இந்தப்பதிவு. நன்றி தியாகு.

 உங்களுக்கும் எனக்கும் 

பொருந்தாத எழுத்தெல்லாம்
இரைந்து கிடக்கிறது
காதலாக...நட்பாக...

ஒரு அனாதையப்போல்தான் 2012ல் இந்த வலையுலகத்தின் கீ போர்டில் விரல் வைத்தேன் .மொத்த உலகத்தையும் சொந்தமாக்கி கொண்ட திருப்தியோடு  இக்கணத்தில்  மரித்தாலும் மனதார மரித்து செல்ல மனதாயுள்ளேன்.ஆமென்.

தொடர்ந்து பதிகிறேன்..கருத்துக்கள் மோதிக்கொல்லட்டும் .... நாமல்ல ...நன்றி.வணக்கம்.

	Tweet

மீண்டு(ம்) மீண்டு(ம்) வருவேன் -தீவிரவாதி

நான்கு மாதங்களுக்குப் பின் மீண்டும் வந்துள்ளேன் நண்பர்களே,சொல்லி கொண்டு செல்ல கூட காலம் கொடுக்காத அவசர கோலத்தில் சென்றதால் எந்த ஒரு தகவலும் தர இயலவில்லை.மன்னிக்கவும்.முதலாம் பிறந்தநாளை நினைத்து பார்க்க கூட மறந்து விட்டது இந்த வலைப்பூ. 

எல்லை பாதுகாப்பு படையில்  ராஜஸ்தான் ஜோத்பூரில் ஐந்து வருட INSTRUCTOR பணி காலம் முடிந்து ஜம்மு சாம்பா -பாக் எல்லையில் காவலுக்கு  போக ஆர்டர் வந்த போது சற்று அயற்சியாகதான் இருந்தது.முக நூலிலும் வலைதள உலகத்திலும் மெல்ல தவழ்ந்து எழும் போது நச்சுன்னு முதுகுல குத்தி முடக்கி போட்ட மாதிரி பீலிங்.

ஏன்னா எல்லைல இந்த லேப் டாப்,மொபைல் செயல்கள் புரிய கமாண்டர் ஒத்துகிட்டா கூட காலம் ஒத்துகிடாது,காலம் ஒத்துகிட்டா கூட கடன்கார சிக்னல் ஒத்துக்காது..ஐந்து வருடத்திற்கு முன் ஒரு இரவு கூட நிம்மதியாக முழு உறக்கம் உறங்காத நினைவுகள் சற்று பயம் காட்ட  ஆரம்பித்தன.

டெல்லில இருந்து அழுத்தம் காரணமாக  என்னை பயிற்சி பள்ளி  அவசரமாக விரட்டியதாலோ என்னவோ ஓடி ஓடி பயிற்சி கொடுத்த மைதானத்தை கடக்கும் போது முதன்முதலா மிக நீளமாக தோன்றியது.

அவசரமாக ஒரு ஸ்டேட்டஸ் போட்டுவிட்டு அதே அவசரமா ரயில் ஏறினால் பருத்திவீரன் பிரியாமணி மாதிரி எனக்கு உன்னைய ரொம்ப பிடிக்கும்டானு அழும் மனைவிக்கு நடுவில் யப்பா,நீ இப்போ போறீயே என் சைக்கிளை யார் சரி பண்ணி கொடுப்பா?ன்னு கேக்கிறான் பையன்....அவனுக்கு அவன் கஷ்டம்....

காலை  எழுந்ததும் முக நூல்,புதுபுது அர்த்தங்கள்,சன் மியூசிக்,நேர்பட பேசு சனிக்கிழமை இந்தி சினிமா,அப்பப்ப ஒரு பதிவுன்னு  இருந்துட்டு வேலி கம்பியும்,ஆளுயர புற்களும்,நரிகள்,பாம்புகள்,மான்கள்,பன்றிகள் என்று சட்டென்று ஒரு ஆதிகால வாழ்வுக்கு திரும்பிய போது சங்கடமாகத்தான் இருக்கிறது...ஆனாலும் என்ன செய்ய? சங்கடமில்லா வாழ்க்கையும் சதுரமான முட்டையும் சாத்தியமில்லையே ..

ஒரு ஓரமான காட்டுக்குள் இருந்து என்னை முடக்கி கொள்ள எனக்கு விருப்பமில்லை...மனைவி மக்களை தேடுவது போல பதிவிட, பதிவுகள் படிக்க, பாராட்ட,எதிர்வினை ஆற்ற பாய்கிறது மனம்.

இந்தப்பதிவுலகில் கற்போம்  தளம் மூலம் தமிழில் டைப் செய்ய வெளிச்சம் போட்ட பிரபுவும்,அலங்கோலமாய் கிடந்த என் தளத்தை ஒழுங்கு செய்து அழகு செய்த பிளாக்கர் நண்பன் அப்துல் பாஸித் அவர்களும்  வணக்கத்திற்கு உரியவர்கள் என்றால் மிகை அல்ல..

இவர்களை மீறி நான் கதை எழுதுவேன் என்று என்னை நம்பி முதலாம் மூன்றாம் பதிவு முதல் இப்போது வரை ஆதரித்து,அறிவுரை கொடுத்து எனது தளத்தை பல தளங்களுக்கு எடுத்து செல்லும்  எனது ஆசான்,அன்புத்தம்பி,இலக்கிய சித்தன் ,கண்ணாடி மச்சான் என்று கவிதாவால் அன்போடு அழைக்கப்படும்
அன்பு தம்பி திடங்கொண்டு போராடு சீனுவை  நன்றி சொல்லி சுருக்கி கொள்ள விரும்பவில்லை.

தொலைபேசியில் எங்கோ வெளிநாட்டில் இருந்து இரவு ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேல் பேசிய மூத்த பிரபல பதிவர் பாசமிகு கோவை முத்தரசு அண்ணனை,அரைநாள் முழுவதும் காதலியை போல சலிப்பில்லாமல் பேசிய கரை சேரா அலை அரச ன் ஐயும்,காமெடி கும்மி  மூலம் என்னை சிரிக்க சிரிக்க வைத்த ஹாரி,வாத்தியார் ராஜா ,பிளேடு பீடியா கார்த்தி ,வரலாற்று சுவடுகள் போன்ற பல நல்ல உள்ளங்களையும்   எனக்கு தந்த இந்த பதிவுலகை விட்டு விட எனக்கு முடியவில்லை.

கால இடைவெளிகள் மட்டுமே பிரச்சனை ஆனாலும் எனது பதிவுகள் தொடர்ந்து வரும்.

காஷ்மீர் பதிவுகள் என்னை பல இஸ்லாமிய நண்பர்களிடம் சேர்த்துள்ளது.காஷ்மீர் மக்கள் இஸ்லாமியர்கள் என்பதாலும்,அவர்களை வைத்து பாக் மீன் பிடிக்கிறது என்பதாலும் அவர்களின் உரிமை போராட்டத்திற்கு மத சாயம் பூசுவது என்னால் முடியாது.அடக்குமுறை அதிகாரத்தில் அவதி கொள்ளும் வடகிழக்கு,சட்டிஷ்கர் பூர்வ குடி மக்கள்,காஷ்மீரத்து மக்கள் மூவருக்கும் என்னிடம் வித்தியாசம் எதுவுமில்லை.

இன்னுமொரு வாய்ப்பு காஷ்மீரில் பணி செய்ய வாய்ப்பிருந்தால்,சட்டிஸ்கரில் பணி புரிய வாய்ப்பு கிடைத்தால்  காணொளி
ஆதாரங்களோடு உங்கள் முன்னே எனது பதிவுகள் பேசும்.

வருடத்தில் இருமாதம் ,மற்றும் பதினைந்து நாள் விடுமுறையில் மனைவி,பிள்ளைகள்,நண்பர்கள்,உறவினர்கள்,பெற்றோர் என அனைவரையும் தாண்டி இங்கு பதிவிட வருவது எனக்கு சுலபமில்லை...ஆனாலும் வருவேன்.... மீண்டும் மீண்டும் வருவேன்.....உங்கள் ஆதரவோடு.....

-என்றென்றும் அன்போடும்,நன்றியோடும் உங்களின் அரசப் பயங்கரவாதி./தீவிரவாதி

அடுத்த பதிவு நீங்கள் காணாத இந்தியா-பாகிஸ்தான் எல்லைப் புற படங்களுடன்........

ஒவ்வொரு பதிவிலும் என்னை போல ஒரு புதிய பதிவரை எனது தளத்தில் அடையாளம் செய்வேன் என்று கடந்த பதிவில் ஆரம்பித்தேன்....எந்த பதிவுகளையுமே படிக்காமல் சட்டென்று வேண்டுமென்று ஒருவரை இங்கு சடங்காக அடையாளம் செய்ய விரும்பவில்லை...எனவே விடுமுறை....!!

	Tweet