ஒரு நாத்திகனின் திமிர் பேச்சு

பூச்சாண்டிக்கதைகளை நம்பிக்கொண்டிருக்கும் குழந்தைகளாகவே இருக்கிறோம்  இன்னும்.சொல்லப்போனால் குழந்தைகள் சூப்பர் மேன்களையும் சோட்டா பீம்களையும் ரசிப்பதோடு முடித்துக்கொள்கின்றனர். தடித்த புத்தியுடைய நாம்தான்  அவதாரக்கதைகளை  அறிவியலாக்கி நிரூபிக்க  அலட்டிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

பரந்த வெளியில் பறப்பதை பைத்தியமாகவும் அடைக்கப்பட்ட கூண்டில் அம்மணமாய் கிடப்பதை சுதந்திரமாகவும் கற்பித்து கொண்டிருக்கிறது  ஆன்மீக ஆகமங்கள்.விழி திறந்த சர்ப்பத்தை வில்லனாகவும் தோட்டம் விட்டு துரத்தியவரை துதி பாடியும் திரிகிறது அடிமைக்கூட்டம்.

உபவாசம் நோன்பு விரதமென ஒரே செயலுக்கு ஒன்பது வார்த்தைகள்  வைத்திருக்கும் நம்பிக்கைக்கு மொழி புரியாது போனாலும் பசிக்கும் வயிற்றில் பைத்தியம் போல பக்தி பாடிகொண்டிருக்கிறோம் பரவசமாக ..

அரிதாரங்களின் தாழ்வாரத்தில் அவதார தெய்வங்கள் பிறந்து கொண்டிருக்கும் அதே கணத்தில்தான் பாலில்லா முலையில் முட்டி இறக்கின்றன பச்சைக்குழந்தைகள். மாடுகளை பலியிட்ட தயக்கம் தளர்ந்து மனிதனை பலி போட்டு பரவசமடைகிறது மதி கெட்ட மடையர்கள் உலகம்.

அரூப கடவுளின் அக்குளுக்குள் எடுக்கும் அரிப்பை சொரிந்து கொள்ள ஆதாரங்களை தேடிக்கொண்டிருக்கிறது நமது கல்வியறிவு.அழகிய நதியின் அடிவயிற்றில் யாகங்களின் சாம்பல்கள்,புரண்டோடும் அழுக்காய்  பூஜைகளின் பாவங்கள். அசுத்தமாக்கும் அத்தனைக்கும் அலங்காரமாய்   இறை நம்பிக்கை பாவனைகள்.

அவசியமில்லா கடவுளுக்கு ஆயிரமாயிரம் கோவில்கள்,அரை ஜான் வயிற்றிற்கு அன்னமின்றி அலைந்து சாகிறது ஏழை ஜனம். தெய்வத்தின் திருவடியில் பலி கேட்கும் பூசாரியாக வடிவமிடும் ஜாதி முகங்கள் அந்த கண்மூடி கடவுளைக்காட்டிலும் கோரமானது.

இறை நம்பிக்கை தனிமனித கோடு கடந்து முக்குத்தேருவின் முனை வரை கோவில் கட்டி வாழ்கிறது.அவசரத்துக்கு வழியின்றி முட்டுச்சந்து நாறுகிறது. மனிதன் கட்டித்தான் கடவுள் வாழ வேண்டுமெனில் மனிதனல்லவா கடவுள்?எந்தக்கடவுள் பால் கேட்டான்? எந்தக்கடவுள் உண்டியல் வைத்தான்? எந்தக்கடவுள் மயிர் கேட்டான்? அப்படித்தான் ஒரு கடவுள் இருப்பாரெனில் அவர் ஒரு ஓரமாக இருந்து விட்டால்தான் என்ன?

அத்தனையும் மோசடி. அங்கிங்கெனாத படி நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் பகவானின் முன்பு அவன் பெயரிலேயே மோசடி.பணம் பறித்து உண்ட கூட்டம் இப்போது பதவி கோதாவில் பழக்கிப்பார்க்கிறது பைத்தியக்கார கடவுளை.பலியாகி கொண்டிருக்கும் நாம் பவிசாக கூவுகிறோம் ஜெய் ஸ்ரீ ராம்... 

படையலின் பெயரில் ஏப்பமிட்டு கொண்டிருக்கும் அந்த குருசுவாமிகள்தான்,ஆண்டவன் பெயரில் ஆட்சி செய்ய துடிக்கும் அரசியல்வாதிகள்தான் பூச்சாண்டிகள் என்றால் நம்பவா போகிறீர்கள்? நமது மத நம்பிக்கைகளில் நடனமாடிக் கொண்டிருக்கிறது கட்சிகளின் நாற்காலி ஆசைகள். அரசியல் பூஜைக்கு மனித ரத்தம் கேட்கிறது மதக்கலவரங்கள்.கடவுள்களை போலவே வடிவமைக்கப்படுகிறது கலவரங்களும்.

இன்னொரு முறை ஏதேன் தோட்டத்து சைத்தானின் சர்ப்பம் கண்டால் அத்தனை ஆப்பிளையும் கேட்டு வைப்போம் நல்லது கெட்டது அறிந்து கொள்ள. கண்முன்னே உண்மை உரைக்கும் அறிவியலை  விட காணக்கிடைக்கா கற்பனைகளில் கவிழ்ந்து கிடக்கும் நாம் தொடர்ந்து  நம்புவோம் சர்ப்பங்கள் வந்து பழம் கொடுத்து பாடமெடுக்கும் என்று.....ஆமென்.

	Tweet