கடற்கரை கடந்த பின்னும்
காய்ந்து போன செருப்புக்குளே
மிஞ்சி போன மணலின் குறுகுருப்பாய்
உன் நினைவுகள்...!

நதிக்கரை மணலில்
விதைத்து வைத்தோம்
காதலையும் கவிதைகளையும்....
காதலோடு.. நீயும் உன் கணவனும்
கவிதையோடு... நானும் என் காதலும் மட்டும் !!
புதுக்கவிதை போல
காதலித்தாய் !
கல்யாணம் என்றதும்
ஏனடி தோழி மரபானாய்?
மணிக்கணக்காய் காத்திருப்பாய் மன்னித்து போவாய் ..
முகூர்த்த நேரத்திற்கு
முன்னமே வந்து விட்டேன்
ஏனடி தோழி முறைக்கிறாய்?
விட்டு கொடு என்றேன்
விட்டு விடு என்றல்ல...!

ஓலமிட்டு கடந்து விட்டாய் நீ
ரயில் போல ...
மௌனமாய் சகித்து கிடக்கிறேன்
தண்டவாளமாய்..!!
கண்கள் கண்டதும் பொய்
உதடுகள் தீண்டியதும் பொய் -உன்
கல்யாண செய்தி மட்டும் மெய்.

உன்னை பற்றி எழுதப்பட்ட
கவிதைகள் போலத்தான் நீயும் ..
அனைத்தும் பொய்!!
| Tweet | |||||
